Dünyaca ünlü Türk heykeltraş Mehmet Aksoy’un “İnsan Halleri” başlıklı sergisi Galeri Işık Teşvikiye’de açıldı. 21 Ocak Perşembe akşamı açılışı yapılan serginin kokteylinde Feyziye Mektepleri Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Dr. Murat Binark ve vakıf yöneticilerinin yanı sıra çok sayıda akademisyen ile sanat, medya ve iş dünyasından pek çok sanatsever Aksoy’u yalnız bırakmadı.
Sanatçının farklı boyutlarda, mermer, taş ve bronz döküm olarak çalıştığı 30 heykelin yer aldığı sergi, Galeri Işık Teşvikiye’de 6 Mart Cumartesi gününe kadar ziyaret edilebiliyor.
Sanatçı sergideki işlerini ve sanat hayatını; “Ben 45 senedir kendime sadık olmaya çalışıyorum. Sanatımla hayatım, düşüncelerim, duygularım, birebir olsun, örtüşsün istiyorum. Dünya sanat mirasını özümsemeye; Mısır, Asur, Hint, Maya, Afrika sanatından el almaya çalışıyorum. Sanatın özünü bozmayan her türlü yeniliğe, tekniğe, teknolojiye açığım, yeter ki sonuç heykel olsun. İçimdeki sanatçı benle iyi geçinmeye çalışıyorum. Zor beğenir, zoru sever, hep neden olmasın der, hep yeni fikirlerle rüyalarıma girer, o kendine ihanet ettirmez, neşeli de olsam, üzgün de olsam o hep ordadır. O her durumu heykele dönüştürmek ister. Bana acımaz, beni, fizik gücümü, el becerimi, ustalığımı acımasızca kullanır, yorgunluk tanımaz, ayaklarım, dizlerim tutmasa bile çalış bitir şunu der. Bana çişimi unutturur, insafsız, zalim biri sanatçı egom. Ben onun heykel hammalıyım, heykel havarisiyim. İşte böyle geçinip gidiyoruz.” olarak tanımlıyor.
“Sanat küresel olamaz, bugün küresel olan dolardır” diyen Mehmet Aksoy sanat anlayışı hakkında; “Evrensel olanla küresel olan birbirine karıştırılıyor. Dünyanın her yerinde birbirine benzeyen kurşun askerler yaratılıyor. Kratetör güdücülerle politik olan estetikleştirildi. Politik dil ise metonomiktir, düz anlamdır, buradan metefor yapılamaz. Sanatsa meteforiktir, kavramlarla imajlarla yaratılan formlar üstünden konuşur. Öykünmelerle kişilik inkarıyla sanatçı olunmaz. Hele dünya sanat mirası inkarıyla yaşanılan coğrafyanın toplumsal durumun psikolojinin, toplumsal reflekslerin inkarıyla sanatçı hiç olunamaz. Bu kişilik inkarı demektir. Kişiliğini inkar eden kendini kaybeden sanatında kendisi olmayan insan başkasına öykünüyor demektir. Sanatçı ise yalnız kendisine öykünür, kendi şarkısını kendi söyler.” diyor.
Mehmet Aksoy'un katalog yazısı;Günümüzde sanat güncelleşti. Aktüalite ve moda akımlarıyla karıştı, yenilik adına sansasyon, şaşırtma, süpriz etkileri öne çıkarılıp sanatın içeriği boşaltıldı, aha! Ohaa!... Vay Be!... sanatı haline getirildi. Sanatın nesnesiyle öznesi yer değiştirdi. "Başlar ayak, ayaklar baş oldu." söz öne çıktı. Sözün yaptığı ile elin yaptığı aynılaştırıldı. Halbuki sanat eyleyerek yapılır, söyleyerek değil. Söz tekabüliyetsizdir, söz acizdir, söyleyemediğimiz, dillendiremediğimiz için heykel yaparız. Heykel söylenmez yaratıcı süreçlerden geçerek eylenir. Formlar anlam taşımaya başlar, zaman içinde yeni anlamlar kazanır. Sanat yapıtı baktıkça tükenmeyen anlam çokluğudur. Bir bakışta tüketilemez. Zaman, mekan içine yayıldıkça anlam zenginleşir çoğalır, zamansızlaşır.
Kavramsal sanat ve "güncel sanat", deneysel sanat akımlarının genç ve bilinçsiz kafalarda kavram kargaşası yaratması sanat ve sanatçı imajını bozulması, ucuz, düz, sığ metaforik olmayan düz anlamlı işlerle sanatı anlamsızlaştırıyor, sanatı etkisizleştiriyor. Bionellerle iddea edilenin tersine işte yapılan budur.
Sanat küresel olamaz, bugün küresel olan dolardır. Evrensel olanla küresel olan birbirine karıştırılıyor. Dünyanın her yerinde birbirine benzeyen kurşun askerler yaratılıyor. Küratör güdücülerle politik olan estetikleştirildi. Politik dil ise metonomiktir, düz anlamdır, buradan metefor yapılamaz. Sanatsa meteforiktir, kavramlarla imajlarla yaratılan formlar üstünden konuşur. Öykünmelerle kişilik inkarıyla sanatçı olunmaz. Hele dünya sanat mirası inkarıyla yaşanılan coğrafyanın toplumsal durumun psikolojinin, toplumsal reflekslerin inkarıyla sanatçı hiç olunamaz. Bu kişilik inkarı demektir. Kişiliğini inkar eden kendini kaybeden sanatında kendisi olmayan insan başkasına öykünüyor demektir. Sanatçı ise yalnız kendisine öykünür, kendi şarkısını kendi söyler.
Ben 45 senedir kendime sadık olmaya çalışıyorum. Sanatımla hayatım, düşüncelerim, duygularım, birebir olsun, örtüşsün istiyorum. Dünya sanat mirasını özümsemeye; Mısır, Asur, Hint, Maya, Afrika sanatından el almaya çalışıyorum. Sanatın özünü bozmayan her türlü yeniliğe, tekniğe, teknolojiye açığım yeter ki sonuç heykel olsun. İçimdeki sanatçı benle iyi geçinmeye çalışıyorum. Zor beğenir, zoru sever, hep neden olmasın der, hep yeni fikirlerle rüyalarıma girer, o kendine ihanet ettirmez, neşelide olsam, üzgünde olsam o hep ordadır. O her durumu heykele dönüştürmek ister. Bana acımaz, beni, fizik gücümü, el becerimi, ustalığımı acımasızca kullanır, yorgunluk tanımaz, ayaklarım, dizlerim tutmasa bile çalış bitir şunu der. Bana çişimi unutturur, insafsız, zalim biri sanatçı egom. Ben onun heykel hammalıyım, heykel havarisiyim. İşte böyle geçinip gidiyoruz.
Bilgi için:
Berna Barlas
Galeri Işık Teşvikiye Yöneticisi
(212) 233 12 03 (1144)
